Bohdan Hieronim Cywiński

Publicysta, historyk idei, działacz społeczny
19.07.1939 Milanówek

Biografia

Bohdan Hieronim Cywiński urodził się 19 lipca 1939 roku w Milanówku. Jest absolwentem VI Liceum Ogólnokształcącego im. Tadeusza Reytana w Warszawie (1956). Studiował polonistykę na Uniwersytecie Warszawskim oraz filozofię na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, gdzie poznał Karola Wojtyłę. Doktorat obronił z filozofii, a w 1995 roku uzyskał habilitację na KUL, zaś w 2011 roku tytuł profesora nauk humanistycznych.

W latach 1962-1964 pracował w Instytucie Książki i Czytelnictwa Biblioteki Narodowej. Związany z warszawskim Klubem Inteligencji Katolickiej, publikował w miesięczniku „Więź”. W 1966 roku został członkiem redakcji miesięcznika „Znak”, a w 1973 roku jego redaktorem naczelnym. Zrezygnował z tej funkcji w 1977 roku, gdy uczestniczył w głodówce w kościele św. Marcina w Warszawie.

Jako działacz opozycji współtworzył Uniwersytet Latający (1977) i Towarzystwo Kursów Naukowych (1978), gdzie był wykładowcą i rzecznikiem prasowym. W sierpniu 1980 roku podpisał apel 64 uczonych do władz o dialog ze strajkującymi, a następnie udał się do Gdańska, gdzie wszedł w skład Komisji Ekspertów przy MKS. Był jednym z inicjatorów „Solidarności” i zastępcą redaktora naczelnego „Tygodnika Solidarność”.

W latach 1981-1990 przebywał we Włoszech, Szwajcarii i Francji, organizując pomoc dla opozycji i wydając kwartalnik „Widnokrąg”. Odebrał z ramienia podziemnej Solidarności Pokojową Nagrodę Nobla dla Lecha Wałęsy. Po powrocie pracował w „Rzeczpospolitej”, wykładał na uniwersytetach w Warszawie, Wilnie i na Białorusi. Był profesorem UKSW i Uniwersytetu Wileńskiego.

W latach 2002-2004 zasiadał w Radzie Konsultacyjnej Centrum Monitoringu Wolności Prasy. Pełnił funkcję doradcy prezydenta Lecha Wałęsy i premiera Jana Olszewskiego. W 2004 roku był liderem listy Narodowego Komitetu Wyborczego Wyborców w wyborach do Parlamentu Europejskiego.

Za zasługi dla niezależnego dziennikarstwa i wolnych mediów został w 2006 roku odznaczony Krzyżem Wielkim Orderu Odrodzenia Polski. W 2015 roku otrzymał wyróżnienie Jury Nagrody im. Jerzego Giedroycia za książkę „Szańce Kultur”. Autor ponad tysiąca artykułów i kilkunastu książek, w tym najważniejszej „Rodowody niepokornych” (1971).

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Współtwórca Uniwersytetu Latającego i Towarzystwa Kursów Naukowych
Członek Komisji Ekspertów przy MKS w Gdańsku w 1980 roku
Zastępca redaktora naczelnego 'Tygodnika Solidarność'
Odznaczony Krzyżem Wielkim Orderu Odrodzenia Polski (2006)
Autor książki 'Rodowody niepokornych' (1971)

Ciekawostki

Podczas studiów na KUL poznał Karola Wojtyłę, późniejszego papieża Jana Pawła II
Odbył głodówkę w kościele św. Marcina w Warszawie w 1977 roku
Odebrał Pokojową Nagrodę Nobla dla Lecha Wałęsy w imieniu podziemnej Solidarności

Udostępnij