Halina Maria Wiśniewska
Biografia
Halina Maria Wiśniewska urodziła się 22 września 1920 w Milanówku. Była polską architektką-urbanistką oraz instruktorką Związku Harcerstwa Polskiego. W 1931 roku wstąpiła do 10 Warszawskiej Drużyny Harcerek im. ks. J. Sułkowskiego, a przyrzeczenie harcerskie złożyła w grudniu 1932 roku.
W czasie II wojny światowej, w latach 1939-1944, pełniła funkcję drużynowej 10 WDH-ek oraz komendantki Hufca Harcerek Mokotów. Działała także w sanitariacie Wojskowej Służby Kobiet AK. W 1944 roku otrzymała stopień harcmistrzyni.
Po wojnie, w latach 1945-1949, była komendantką Hufca Harcerek Śródmieście oraz członkinią komendy Warszawskiej Chorągwi Harcerek ZHP. W 1949 roku przerwała działalność instruktorską, którą wznowiła w 1971 roku. W latach 1972-1976 prowadziła krąg instruktorski „Gromada Włóczęgów” przy VI LO im. Tadeusza Reytana.
Wspólnie z Anną Zawadzką, Stefanem Mirowskim i Janem Rossmanem współtworzyła tzw. Bandę Czworga, która przyczyniła się do przywrócenia tradycyjnego Prawa i Przyrzeczenia Harcerskiego oraz nowego Statutu ZHP w 1990 roku. W latach 1997-1999 pełniła funkcję komendantki Hufca ZHP Warszawa-Mokotów, a od 1990 działała w Komisji Historycznej Chorągwi Stołecznej ZHP.
Halina Wiśniewska pracowała zawodowo jako architekt-urbanista od 1945 do 1980 roku, m.in. w Biurze Odbudowy Stolicy i Instytucie Urbanistyki i Architektury. Była autorką wielu projektów i specjalistką w dziedzinie programowania urbanistycznego. Zmarła 8 lutego 2011 roku.