Łukasz Kądziela

Historyk
30.10.1955 07.05.1997 Milanówek

Biografia

Łukasz Kądziela urodził się 30 października 1955 roku w Milanówku. Był synem Jerzego i Teresy Kądzielów. Uczęszczał do Liceum Ogólnokształcącego im. Narcyzy Żmichowskiej w Warszawie, gdzie był przewodniczącym samorządu szkolnego. Należał także do Sekcji Rodzin i Sekcji Kultury warszawskiego Klubu Inteligencji Katolickiej.

W 1974 roku rozpoczął studia historyczne na Uniwersytecie Warszawskim. Jako student zaangażował się w działalność opozycyjną - był sygnatariuszem listów przeciwko zmianom w Konstytucji PRL w 1975 roku, a od 1976 roku współpracował z Komitetem Obrony Robotników. Należał do liderów studenckiego ruchu opozycyjnego na uczelni. Studia ukończył w 1978 roku pracą magisterską pisaną pod kierunkiem Andrzeja Zahorskiego.

Z powodu działalności opozycyjnej początkowo nie mógł podjąć pracy na UW, dlatego zatrudnił się jako sekretarz Witolda Kuli, a od 1979 roku pracował w redakcji „Kroniki Warszawy”. W lutym 1981 roku został pracownikiem macierzystej uczelni. W latach 80. angażował się w działalność NSZZ „Solidarność” oraz Prymasowskiego Komitetu Pomocy Osobom Pozbawionym Wolności i ich Rodzinom.

W 1983 roku został porwany z siedziby komitetu i pobity przez funkcjonariuszy Służby Bezpieczeństwa. W 1989 roku obronił pracę doktorską „Działalność publiczna Fryderyka Józefa Moszyńskiego na terenie Rzeczypospolitej w latach 1788-1794”, na podstawie której powstała książka „Między zdradą a służbą Rzeczypospolitej. Fryderyk Moszyński w latach 1792-1793” (1993). Opublikował także m.in. „Rozbiory Polski 1772-1793-1995” oraz „Narodziny Konstytucji 3 Maja”.

Od 1993 roku łączył pracę na UW z pracą w Bibliotece Narodowej. Zmarł na chorobę nowotworową 7 maja 1997 roku. W 2010 roku został pośmiertnie odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Obrona pracy doktorskiej o Fryderyku Moszyńskim i publikacja książki w 1993 roku
Współpraca z Komitetem Obrony Robotników i działalność w opozycji demokratycznej w PRL
Autor biogramów w Polskim Słowniku Biograficznym
Pośmiertne odznaczenie Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (2010)
Współautorstwo prac popularnonaukowych, m.in. o rozbiorach Polski

Ciekawostki

Był wychowankiem Sekcji Rodzin warszawskiego Klubu Inteligencji Katolickiej.
W 1983 roku został porwany i pobity przez funkcjonariuszy SB.
Jego praca doktorska została wydana pośmiertnie w 2004 roku.

Udostępnij